Phuket FantaSea

                ถ้าจะบอกว่า ภูเก็ตแฟนตาซีเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์แห่งหนึ่งของเมืองไทย ก็คงจะไม่ผิดนัก เพราะหากใครได้มา ชมการแสดงแล้ว ต่างก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า "สุดยอดการแสดงที่ยิ่งใหญ่" คุ้มค่ากับค่านั่งชมที่ต้องจ่ายค่าบัตรราคาเป็นพัน หลายคนบอกว่าในชีวิตนี้ยังไม่เคยเห็นการแสดงครั้งใดที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้มาก่อน และน่าแปลกไปอีกก็คือ เป็นการแสดงเรื่องราว ที่แสดงถึงขนบธรรมเนียมประเพณีไทย และเรื่องในวรรณคดี ที่หลายคนได้ลืมเรื่องราวเก่าๆนี้ไปหมดแล้ว ฟังเรื่องที่แสดงแล้ว เชื่อว่าคนไทยหลายคนคงนึกเบื่อ เพราะรู้ๆกันอยู่ แต่ภูเก็ตแฟนตาซีได้วางเรื่องราวที่กระชับกลมกลืน ใช้นักแสดงที่ฝึกฝนมาเป็นอย่างดี นำสัตว์ต่างๆมาเข้าฉาก และนำเทคนิคที่ทันสมัยมาใช้ รวมทั้งมีการจัดระบบแสงสีที่เข้ากันได้เป็นอย่างดี จึงทำให้เป็นความอลังการ ที่สะกดผู้ชมได้ตลอดการแสดง

ผมเคยไปเที่ยวภูเก็ตแฟนตาซีเมื่อปี 2542  เป็นช่วงเวลาที่เศรษฐกิจพึ่งฟื้นตัว ไปเที่ยวกับบรรดาญาติๆที่อยู่ภูเก็ต ไปกันหลายคน แต่ไม่ได้เข้าไปดูการแสดงในโรงละครหรอกครับ เพราะคำนวณค่าชมแล้วคิดเป็นเงินไม่น้อย อีกอย่างข้อมูลของภูเก็ตแฟนตาซี ก็ยังไม่ค่อยจะทราบอะไรมากนัก ครั้งนั้นก็เพียงแค่ไปเดินชมเดินเล่นบริเวณภายนอกที่จำลองเป็นหมู่บ้านไทย มีร้านขายของที่ระลึก และสิ่งน่าสนใจรอบๆบริเวณ

ภูเก็ตแฟนตาซีที่ได้ไปเที่ยวเมื่อปลายปี '45 ครั้งนี้ ถ้าเทียบกับปี '42 ก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก การแสดงยังเป็นไปตาม โปรแกรมเดิม จะเปลี่ยนไปก็เพียงการเข้าชมบริเวณที่จัดโชว์วัฒนธรรมไทยและร้านขายของที่ระลึก ที่จะต้องซื้อบัตรเข้าชม พร้อมกับการแสดงภูเก็ตแฟนตาซีด้วย ซึ่งก่อนนั้นให้เข้าไปภายในได้โดยไม่จำเป็นต้องซื้อบัตรแต่อย่างใด

มาเที่ยวภูเก็ตคราวนี้ ก็ทราบว่าบรรดาญาติๆต่างก็เคยเข้าไปชมภูเก็ตแฟนตาซีมาแล้วด้วยกันทั้งนั้น และชมเปาะว่าสวยงามยิ่งใหญ่มาก  ซึ่งเป็นการบอกเล่าจากคำพูดโดยไม่มีภาพถ่ายให้เห็นเพราะพื้นที่ภายในปราสาทที่ใช้เป็นโรงละครมีกฏห้าม นำกล้องถ่ายภาพทุกชนิดเข้าไปภายใน หากใครพกพาเข้าไปจะต้องฝากไว้กับเจ้าหน้าที่ โดยจะให้เปิดกระเป๋าทุกใบเพื่อให้กล้อง วีดีโอของทางภูเก็ตแฟนตาซีที่ติดไว้เพดานบันทึกภาพไว้เป็นหลักฐาน ป้องกันการสูญหายหรืออาจมีปัญหาถกเถียงกัน

ก่อนหน้านั้นผมก็ไม่ค่อยชอบใจนักที่มีการห้ามถ่ายภาพ เพราะในโรงละครใหญ่ๆที่เคยเข้าไปนั่งชมก็ไม่มีกฏข้อห้าม อย่างมากก็ ห้ามการใช้แฟลชเท่านั้นเอง แต่เมื่อเข้ามานั่งชมภูเก็ตแฟนตาซีแล้วก็ต้องยอมรับกฏข้อนี้เลยว่า ถูกต้องแล้วที่ห้ามถ่ายภาพ ไม่เช่น นั้นจะเป็นการรบกวนสมาธิผู้เข้าชมไม่น้อยแม้ไม่ไช้แฟลช แต่เสียงชัตเตอร์หรือการยกกล้องเล็งก็เป็นการรบกวนคนข้างเคียง และเป็นการละเมิดสิทธิของผู้อื่น ซึ่งชาติตะวันตกเค้าถือสากันมากเลยทีเดียว


             เพื่อให้การเที่ยวชมครั้งนี้มีโอกาสนำภาพบริเวณภายนอกที่จัดแสดงทางวัฒนธรรม และการออกร้านขายของประเภท หัตถกรรมไทย จึงคิดว่าน่าจะเดินทางมาแต่เนิ่นๆ มาถ่ายภาพเก็บบรรยากาศ ซึ่งปี 2542 ที่เคยมาครั้งนั้น เห็นแล้วว่ามีสิ่งที่น่า สนใจไม่น้อย และต้องการให้ได้ภาพขณะท้องฟ้ายังไม่มึดดำสนิท  เห็นแสงสีของท้องฟ้าในยามใกล้ค่ำ ซึ่งคิดแล้วว่าดีกว่าถ่ายใน ช่วงเวลาที่ท้องฟ้าดำมืดมิด จะทำให้ได้ภาพที่ไม่ค่อยจะสวยนักและดูเป็นภาพธรรมดาไป

วันนั้นจึงต้องออกเดินทางกันแต่วัน โดยมีเป้าหมายในเรื่องเวลาของการถ่ายภาพเป็นหลัก ซึ่งทุกคนที่นั่งมาในรถด้วยกันไม่มีใคร ทราบเหตุผลข้อนี้ แต่ทุกคนก็เห็นด้วย จะได้มีเวลาแวะสถานต่างๆที่น่าสนใจก่อนที่จะเข้าไปในอาณาจักรของภูเก็ตแฟนตาซี

ออกจากภูเก็ตราวสี่โมงกว่า ไปตามเส้นทางหาดป่าตอง เมื่อถึงสามแยกชายหาด จึงเลี้ยวขวาขึ้นเนินเขา  จากจุดตรงนี้ได้มีโอกาส ถ่ายภาพทะเลที่เห็นเมฆฝนแต่ไกล(ภาพที่ 1) และเป็นภาพที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก

จากป่าตองขับรถมาเรื่อยๆตามเส้นทางที่ลดเลี้ยวอยู่บนภูเขาลูกเล็กๆ ผ่านชุมชน ผ่านพื้นที่สีเขียว และบางช่วงก็มองเห็นทะเล อยู่เบื้องล่าง ซึ่งเป็นเสน่ห์ของภูเก็ตและหาดูภาพแบบนี้ได้ยากในจังหวัดอื่นๆ ใครที่ยังไม่เคยมาเที่ยวภูเก็ตก็อยากเชิญชวนไว้ ณ ที่นี่เลยว่า ชีวิตนี้ต้องมาให้ได้ มาสัมผัสกับคำว่า "เกาะภูเก็ต" ให้เต็มตา มาดูทะเลสีครามที่สวดสดยามฟ้าใส และภูมิประเทศที่งดงาม จนได้ฉายาว่า "ไข่มุกแห่งอันดามัน" นอกจากภูเก็ตจะมีชายหาดและภูมิประเทศที่สวยงามแล้ว ในตัวเมืองภูเก็ตยังเป็น เมืองแห่งประวัติศาสตร์ที่ยังมีตึกแถวรูปแบบเก่าๆ และบ้านผู้มั่งคั่งที่ดูหรูหราตามรสนิยมของเศรษฐีเหมืองแร่ดีบุกในยุคก่อนๆ

จะว่าไปแล้วถ้าอยากสัมผัสภูเก็ตอย่างลึกซึ้งแล้ว ก็ควรหาทางมาเป็นลูกสะไภ้ หรือมาเป็นลูกเขยคนภูเก็ตเลยจะดีกว่า จะได้เที่ยว ภูเก็ตอย่างเต็มอิ่ม (เหมือนผมเป็นต้น..ei ei )

คิดอะไรไปได้ไม่นานนัก ก็ถึงทางลงเขาที่สูงชันเอาการ มองเห็นทางลงที่คดเคี้ยวอยู่แต่ไกล ซึ่งทำให้รู้ว่าสิ้นสุดเส้นทางบนภูเขาแล้ว จากนี้ไปก็จะเป็นถนนเลียบหาด โดยมีหาดกมลาและหาดอื่นๆที่อยู่ไม่ไกลนัก และภูเก็ตแฟนตาซีก็อยู่ในเขตตำบลนี้เช่นกัน ภาพถ่ายในชุดภูเก็ตแฟนตาซีนี้ คงเป็นประจักษ์พยานเป็นอย่างดีถึงความอลังการ แต่สิ่งที่เห็นในภาพนี้ ก็ยังไม่ยิ่งใหญ่เท่ากับ การแสดงภายในโรงละครที่ประทับใจผู้ชมตลอดระยะเวลาชั่วโมงเศษๆ

ที่สำคัญนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติได้มาเห็น มารับรู้ถึงศิลปะวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียมของไทย รวมทั้งเรื่องราว จากบทประพันธ์ทางวรรณคดี ที่ถ่ายทอดออกมาได้อย่างน่าตื่นตาประทับใจ ด้วยระบบที่ไฮเทคทันสมัย ทำให้การแสดงนั้น สมจริงสมจัง ดั่งจะเนรมิตทุกอย่างให้เป็นไปตามจินตนาการของบทประพันธ์

ทั้งหมดนี้เป็นความสุขที่สัมผัสได้ด้วยฝีมือคนไทย ที่ทำให้ผู้ชมทั้ง 4 พันคนและเต็มทุกที่นั่งในวันนั้นมีแต่ความประทับใจ

ใครจะรู้ว่ามีช้างศึกโขลงใหญ่สิบกว่าเชือกๆ กำลังเดินออกมาจากด้านข้างเวที ผ่านข้างหลังผู้ชมที่อยู่กลางห้อง ฝ่าทางเดิน ช่องกลางแล้วขึ้นเวทีไป สัตว์บกที่ใหญ่ที่สุดแต่เดินเงียบที่สุด  ทำเอาผู้ชมสะดุ้งตกใจไปตามๆกันที่จู่ๆก็มีช้างตัวเบ่อเร่อเดินเฉียด ที่นั่งไปแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

ใครจะรู้ว่า ขณะเพ่งมองการแสดงบนเวทีอยู่นั้น ก็มีนักแสดงนับสิบคน กำลังห้อยหัวตีลังกาบนลวดสลิงอยู่เหนือศรีษะท่านอย่างเงียบๆ ด้วยชุดที่สะท้อนสีแพรวระยิบระยับกับไฟแบคไลท์ ที่ทำเอาหลายคนขวัญผวา กลัวนักแสดงที่กำลังเล่นกายกรรม อย่างอ่อนช้อยอยู่ข้างบนนั้นจะตกลงมาใส่ศรีษะเข้า เป็นการแสดงลีลาที่ผู้ชมทั้งห้องต้องนอนแหงนคอขึ้นมอง

ฉากสุดท้ายก่อนอำลา ก็มีการปล่อยลูกโป่งจากเพดานจำนวนนับพันๆลูก ลอยละล่องลงมาอย่างเงียบๆจนเต็มโรงละคร เป็นการปิดฉากอย่างสวยงาม ท่ามกลางความตื่นเต้นของผู้ชม และเป็นของฝากที่ต่างยื้อแย่งกันอย่างสนุกสนาน

เราเคยได้ยินการแสดงละครอันยิ่งใหญ่ระดับโลกของรัสเชีย หรือของทางชาติตะวันตกมาแล้ว หากจะเปรียบเทียบกับการแสดง ภูเก็ตแฟนตาซีที่นี่แล้ว ก็เชื่อได้ว่าสามารถอวดชาวโลกได้อย่างไม่น้อยหน้าใคร

หลายชุดมีการนำสัตว์มาร่วมแสดงและสร้างความแปลกใจให้กับผู้ชม และยังหาคำตอบไม่ได้ว่าเค้าฝึกกันอย่างไรถึงทำได้ขนาดนี้ ซึ่งได้แก่ฝูงไก่ประมาณสัก 10 ตัว ถูกนำมาประกอบฉากบ้านชนบทไทย ที่ไก่ทั้งฝูงเดินผ่านหน้าเวทีได้อย่างเป็นระเบียบ เหมือนมีคนต้อนจากเวทีฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่ง จนหลายคนแปลกใจว่า เป็นไก่จริงหรือไก่ปลอมกันแน่ แต่ก็สรุปว่าเป็นไก่จริงๆ เพราะขณะที่ไก่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามกันไปนั้น มีอยู่คู่หนึ่งกระโดดจิกกันด้วย  หรือในฉากทีมีนกพิราบสีขาวฝูงใหญ่ราว 50 ตัว บินจากเพดานด้านหลังสุดของโรงละคร เกาะกลุ่มกันเป็นฝูงเข้าไปในเวที ผ่านม่านฉากด้านหลังเวทีออกไป โดยไม่มีการหลงทาง หรือบินแตกกลุ่มแม้แต่ตัวเดียว

ถ้าใครมีโอกาสไปเที่ยวภูเก็ต ก็อยากแนะนำให้หาโอกาสเข้าชมให้ได้ เพราะถือว่าเป็นการแสดงที่ยิ่งใหญ่เท่าที่เคยเห็นมา และคุ้ม กับราคาค่าชมมาก เป็นความบันเทิงเป็นความสุขที่สามารถสัมผัสได้จริงๆ และครั้งต่อไปถ้าผมไปเที่ยวภูเก็ตอีก ก็คงหาเวลาไปซื้อ ความสุขอีกเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน



สวัสดีครับ
webmaster
photoontour.com



สนใจรายละเอียดอื่นๆของภูเก็ตแฟนตาซี เข้ามาที่เวปไซต์ข้างล่างนี้
ซึ่งรายละเอียดภาษาอังกฤษข้างบนนี้ก็นำมาจากเวปไซต์นี้เช่นกัน
http://www.phuket-fantasea.com