Home > Gallery > Chumporn
  I Home I Articles I City Tour I Events Gallery I Special Photos I Fower & Nature I Photo Service I Free Wallpaper I
  ชุมพร ประตูสู่ภาคใต้ : ดูการหาปลาหมึกที่ทะเลชุมพร บทความ : เทคนิคการถ่ายภาพ : ข้อมูลแหล่งท่องเที่ยว จ.ชุมพร
 



ชุมพร ประตูสู่ภาคใต้


ประจวบ ชุมพร สุราษฏร์ สามจังหวัดนี้ผมมักใช้เป็นจุดแวะพักระหว่างทางในการเดินทางจากกรุงเทพ
สู่ภูเก็ตด้วยรถส่วนตัว ซึ่งมีระยะทางประมาณ 900 กิโลเมตร ความจริงจะขับรวดเดียวถึงปลายทางเลยก็ได้หาก
เดินทางกันแต่เช้ามืด แต่ถึงแม้จะออกเช้าหรือออกสาย ก็ไม่เคยขับรถถึงภูเก็ตแบบม้วนเดียวจบเลยสักทีหลายคน
อาจบอกไม่ไกลนัก แต่ผมก็คงไม่เอาด้วยหรอก

" ผมมาเที่ยว ไม่ได้มาขับรถ" จะให้ขับรถตะบึงตะบัน ถึงปลายทางจนอ่อนเปลี้ยเพลียแรงคงไม่เค่อยสนุกนัก
สู้ไปแบบสบายๆ แวะไหนก็แวะได้ มันได้อรรรถในการท่องเที่ยวมากกว่ากันเป็นไหนๆ

ทุกครั้งที่ออกเดินทางแต่เช้า ก็มักแวะพักที่สุราษฏร์ ซึ่งมีระยะทางประมาณ 600 กม. ออกสายหน่อยก็จะค้างที่
ชุมพร หรือหากเดินทางช่วงบ่ายก็จะนอนที่ประจวบ ก็ทำแบบนี้มาตลอดประเภท" ค่ำไหนนอนนั่น"

อีกอย่างไม่ชอบขับรถตอนกลางคืนในระยะทางไกลๆ ทางการแพทย์บอกว่าประสาทตาจะทำงานมากกว่าปกติ
ถึง 3 เท่า เพราะต้องเพ่งระวังมากขึ้น

การแวะค้างแรมในจังหวัดระหว่างทาง ทำให้มีโอกาสเห็นบ้านเห็นเมือง เหมือนได้ศึกษาและเรียนรู้ไปในตัว
อย่างเช่นประจวบคีรีขันธ์ ใครจะรู้ว่าเป็นเมืองสงบ ยิ่งตอนกลางคืนแล้วก็ต้องบอกว่า เงียบ ไม่ต่างกับ เมืองน่าน
ที่เคยไปเที่ยวเมื่อ2 ปี ก่อน ใครต้องการหนีความพลุกพล่านจากเมืองใหญ่ๆ แล้วหันมาหาความสงบในเมืองเล็กๆ
แบบนี้บ้าง อาจจะชื่นชอบในสิ่งที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน

ที่ตัวเมืองประจวบฯ โรงแรมประเภท สี ห้า ดาวนั้นไม่เห็นเลย มีแต่โรงแรมระดับสามดาวในราคาไม่แพงนัก ถ้าจำ
ไม่ผิดน่าจะชื่อโรงแรมหาดทอง หรือใครอยากเปลี่ยนบรรยากาศไปพักโรงแรมติดริมทะเล ก็ต้องที่อ่าวมะนาว
ภายในเขตกองบิน 53 ของกองทัพอากาศ ที่นั่นมีโรงแรมสำหรับบุคคลทั่วไปในราคาสูงขึ้นมาหน่อย แต่การ
บริการก็ยังดูเป็นแบบราชการที่ต้องทำใจอยู่บ้าง และอย่าได้นำไปเปรียบเทียบกับโรงแรมของเอกชน เพราะจะ
หงุดหงิตหัวใจ ข้อดีที่นี่ก็คือ ตอนเช้าๆก็ยังพอมีเวลาเดินเล่นชายหาด ดูพระอาทิตย์ขึ้น หรือเล่นน้ำทะเลก่อนออก
เดินทาง

่มาพักที่ชุมพรคราวนี้ก็เป็นการเดินทางตอนขากลับ หลังเที่ยวภูเก็ตมาหลายวันเมื่อกลางเดือนมีนาคม 2550
ออกจากภูเก็ตก็สายแล้ว ระหว่างทางก็แวะสถานที่ต่างๆอีกหลายแห่ง ถึงชุมพรราวสี่โมงเย็น จึงเลี้ยวขวาเข้า
เมืองเพื่อหาโรงแรม ครั้งแรกกะว่าจะพักในตัวเมือง แต่พอนึกถึงเมื่อหลายปีก่อนว่าเคยมาพักบังกะโลเล็กๆแถว
หาดภราดร และมีโอกาสนั่งดูพระอาทิตย์ตกตรงระเบียงห้องพัก จึงเปลี่ยนใจไปหาที่พักแถวๆนั้น อาจจะไกลหน่อย
แต่ก็ยังไม่ถึงกับค่ำจนเกินไป

หาดภราดร อยู่ห่างตัวเมืองชุมพรประมาณ 12 กม. ถือว่าเป็นหาดเก่าแก่ที่อยู่ช่วงแรกๆก่อนจะถึงหาดทรายรี
ที่ห่างออกไปอีกราว 8 - 9 กม.ที่พักตามแนวชายหาดส่วนใหญ่ราคาจะอยู่ระดับราคา 6-700 บาท สภาพทั่วไป
ก็ถือว่าใช้ได้

วันนั้นเลือกบังกะโลที่ดูสะดุดตาและกว้างขวางกว่าที่อื่นๆ ตั้งใจพักในราคาราว 6-700 แต่ที่นี่บอก 1,000 บาท
แต่พอคุยกับเจ้าของพร้อมชักแม่น้ำทั้งห้ามาอ้างต่างๆนานา บอกขอลด 50 เปอร์เซ็นต์ ก็เอากันแบบชนิดหักคอ
กันเลย เจอแบบนี้เข้าเจ้าของเลย" อึ้งกิมกี่" และคงคิดว่าไม่เคยมีใครมาหักดิบกันขนาดนี้.... แต่ปรากฏว่าได้ครับ

" โอ้..แม่เจ้า..เป็นไปได้ " แต่ก็เป็นไปแล้ว พัก 2 หลัง แค่ 1,000 ห้องแอร์ห้องใหญ่ ทีวี ตู้เย็น น้ำอุ่น ถือว่าถูก
มาก สำหรับสภาพห้องที่ดูดีมีระดับ เจ้าของบอกว่าที่ผ่านมาอย่างมากก็ลดเหลือ 750 บาท ให้กับข้าราชการที่
เคยมาจัดสัมนา

ความจริงไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษอะไรหรอกครับ เทคนิคง่ายๆก็คือว่า วันนั้นเป็นวันธรรมดา บังกะโลที่เห็นราว 20
หลังไม่มีใครมาพักเลย บอกกับเจ้าของว่า ดีกว่าปล่อยให้บังกะโลปิดไฟมึดๆ พร้อมแนะว่าควรกำหนดราคา
ไม่เท่ากัน วันหยุดอาจคิดเต็มราคา ส่วนวันธรรมดาควรมีส่วนลด อีกอย่างหนึ่งราคา 1000 บาทถือว่าสูงกว่าที่อื่น
ในย่านนี้ แถมอาหารเช้าก็ไม่มีด้วย...(ใครจะจำไปใช้ก็อาจเป็นประโยชน์บ้าง)

ชุมพรได้ชื่อว่าเป็นแหล่งประมงปลาหมึกที่สำคัญแห่งหนึ่งของทะเลอ่าวไทย ภาพเรือประมงเปิดไฟสว่างไสว
กลางทะเลในยามค่ำคืน ออกจะดูแปลกตาสำหรับนักท่องเที่ยว และดูเหมือนว่ายิ่งดึกก็ยิ่งเห็นไฟสว่างมากกว่า
ตอนหัวค่ำ จนลูกชายออกจะตื่นเต้นและชวนกันออกไปดูที่ริมรั้วด้านนอก หลังดูรายการโทรทัศน์จบตอนเที่ยงคืน

ใครต้องการเห็นวิถีชีวิตริมชายหาดภราดรและดูพระอาทิตย์ขึ้น ก็ต้องตื่นกันแต่เช้าหน่อย ถ่ายภาพพระอาทิตย์เสร็จ
ก็ออกเดินเล่นชายหาด ดูชาวประมงทะยอยพาเรือเข้าฝั่ง ทำการคัดแยกขนาดปลาหมึก ชั่งน้ำหนักแล้วส่งขาย

มาชุมพรคราวนี้นอกจากจะได้เที่ยวแล้วก็ยังได้ความรู้ในการดูปลาหมึกจากชาวประมงว่า หมึกสดนั้นให้ดูที่ตัวใส
ตาใส พังผืดต้องออกสีแดง หากเป็นปลาหมึกที่สดมากๆ ก็จะเห็นเซลส์พังผืดที่เป็นจุดเล็กๆสีแดงยังเคลื่อนไหว
คล้ายยังไม่ตาย


เว็บมาสเตอร์
โฟโต้ออนทัวร์
6 พฤษภาคม 2550



จะ Save / Copy ภาพ จากโฟโต้ออนทัวร์ อ่านที่นี่ก่อน อ่าน


---------------------------------------------------------------------------------------------------------


การถ่ายภาพ


ภาพชุดนี้อาจพิเศษกว่าชุดอื่นที่มีทั้งภาพจากกล้องดิจิตอล ฟิล์มสไลด์ และฟิล์มสี (ข้อมูลภาพถ่ายดูที่ใต้ภาพ)

Digital camera
Nikon D80
Lens Kit : 18 - 135 มม.
File type : Raw File(ไฟล์ต้นฉบับ) แล้วแปลงเป็น Jepeg ภายหลัง
Mode ที่ใช้ : เลือก Mode S ( Mode: Shutter Priority ) หรือเลือก shutter เอง
Metering ระบบวัดแสง : Multi - Pattern (แบบเฉลี่ย)
EV : ปรับ Under -0.3 สำหรับภาพทั่วไป หากเป็นภาพย้อนแสงจะปรับ 0.7 /-1.0 / -1.7
Filter : PL / ฟิลเตอร์แผ่น Cokin A036 (ม่วงอ่อน)

โดยปกติการถ่ายภาพด้วย D 80 จะ Set ค่าต่างๆคล้ายกับการถ่ายภาพสไลด์ โดยเลือก Mode S และปรับ EV
ให้ Under ประมาณ 0.3 หรือ 0.5 Stop ให้ภาพ under เล็กน้อย แล้วไปปรับแก้ไขใน Photoshop

---------------------------------------------------------------------------------------------------------


กล้องฟิล์มสไลด์

Nikon F90
Lens : 28 - 70 มม.
Film : Velvia 100 (Slide)
Filter : PL / ฟิลเตอร์แผ่น Cokin A036 (ม่วงอ่อน)

การถ่ายภาพปกติจะปรับ Under 0.3 Stop และ Mode ที่ใช้จะเลือก (S) Shutter Priority
หรือเลือกความเร็วเอง

---------------------------------------------------------------------------------------------------------


กล้องฟิล์มสี
(สำหรับภาพสุดท้าย)
Nikon FE2
Lens : 50 มม.
Film : Fuji 200
Tripod

ฟิล์มสีมีเพียงภาพเดียวในชุดนี้ เป็นภาพทะเลชุมพรตอนเที่ยงคืน ใช้เลนส์ 50 มม. ตั้งบนขาตั้ง และใช้ Shutter B
โดยให้ลูกชายที่กำลังฝึกถ่ายภาพด้วยกล้อง FE 2 เป็นคนจัดการ ส่วนพ่อเป็นผู้ชี้แนะ ปรากฏว่างานนี้อุปกรณ์ไม่
ครบ สายลั่นชัตเตอร์ไม่ได้เตรียมมา นาฬิกาที่ต้องดูเวลาก็อยู่ที่บ้านพักและขี้เกียจไปเอา(ง่วงนอน) ไฟฉายก็ไม่มี
เครื่องหมายต่างๆในกล้องก็มองไม่ค่อยเห็น แต่ลูกชายก็คลำหาจนได้ จึงบอกปรับรูรับแสง 5.6 ตั้งชัตเตอร์ที่ B
และโฟกัสไปที่เรือ

คราวนี้ก็มาถึงตอนสำคัญคือเรื่องนับเวลา... ฟิล์ม 200 รูรับแสง 5.6 และภาพที่เห็นกะว่าน่าจะใช้เวลา 15 วิ
เมื่อนาฬิกาไม่มี ก็ต้องนับต้องกะเอาเอง และหลังจากนัดแนะกันแล้วก็ให้ลูกชายกดชัตเตอร์ค้างไว้ นับเบาๆ
1 2 3 ... พอถึง15 วินาทีก็ให้ปล่อยนิ้ว เพื่อปิดหน้ากล้อง

ทำแบบนี้ 3 ครั้ง เพราะกลัวว่ามือไม่นิ่งพอ ภาพอาจไหว แต่ปรากฏว่าทั้ง 3 ภาพใช้ได้ และโชคดีที่ลูกชายมือเบา
กดชัตเตอร์นิ่งไม่สั่นไหว ยกเว้นเรือที่โครงเครงจากคลื่น ยังนึกในใจว่าประสบการณ์เก่าๆยังพอใช้ได้

ภาพทะเลชุมพรในยามดึก เรือประมงกำลังหาปลาหมึกโดยใช้ไฟส่องสว่าง


---------------------------------------------------------------------------------------------------------


 
copyright © www.photoontour.com, All rights reserved