ชุมชนริมน้ำจันทบูร บ้านเก่าจันทบุรี ตึกแถวโบราณ ตลาดเก่า ตลาดล่าง ชุมชนตลาดลุ่ม ย่านท่าหลวง แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒธรรม เที่ยวจันทบุรี

Search in site
 
Photoontour.com  โฟโต้ออนทัวร์
 
          
Home   Home  :  Gallery  :  Chantaburi part 4
Chanthaburi Part 4  ทะเลจังหวัดจันทบุรี หาดเจ้าหลาว แหลมเสด็จ อ่าวคุ้งกระเบน















 
 
     
   
 
 


ผนที่จังหวัดจันทบุรีขนาดใหญ่ (คลิกที่ภาพ)แผนที่จังหวัดจันทบุรี       แผนที่จังหวัดจันทบุรีและพื้นที่ใกล้เคียง    แผนที่อ่าวคุ้งกระเบน

     




เที่ยวเมืองจันท์ ตอนที่ 4
ทะเลจังหวัดจันทบุรี หาดเจ้าหลาว แหลมเสด็จ อ่าวคุ้งกระเบน
(เดินทาง เมษายน 54)




ทัวร์เมืองจันทน์ตอนที่ 4 ได้พามาเที่ยวบริเวณแหล่งท่องเที่ยวในเขตอำเภอท่าใหม่  จังหวัดจันทบุรี  สถานที่สำคัญในย่านนี้ได้แก่หาดเจ้าหลาว  แหลมเสด็จ และอ่าวคุ้งกระเบน นอกจากนี้ก็ยังมี หาดบางกระไชย และอุทยานแห่งชาติแหลมสิงห์ ที่ลงไปทางใต้ของหาดเจ้าหลาว แต่อยู่ในเขตอำเภอแหลมสิงห์

อ่าวคุ้งกระเบนเราคงได้ยินชื่อนี้ค่อนข้างบ่อยเพราะเป็นพื้นที่อนุรักษ์ในโครงการพระราชดำริฯ และเป็นศูนย์เรียนรู้การรักษาป่าโกงกางที่ขึ้นอยู่รอบอ่าวคุ้งกระเบน  ซึ่งเป็นผืนป่าขนาดใหญ่ที่มีความสมบูรณ์มาก  

ใครมาเที่ยวที่นี่ก็แนะนำให้มาเดินดูป่าชายเลน หรือป่าโกงกางที่ขึ้นตลอดแนวอ่าวคุ้งกระเบน  การเดินเที่ยวในป่าโกงกางค่อนข้างสะดวกเพราะมีสะพานทอดยาวไปไกล และมีกิจกรรมเพื่อการท่องเที่ยวเช่นการพายเรือคายัค

จังหวัดจันทบุรีที่พอจำได้ก็มีหาดเจ้าหลาว และ อช.แหลมสิงห์ เป็นชายหาดที่ขึ้นชื่อ  หาดเจ้าหลาวอยู่ห่างจากตัวจังหวัดจันทบุรีราว 30 กม. และอยู่ห่างจากอำเภอท่าใหม่ราว 17 กม. ส่วนหาดแหลมสิงห์อยู่ไกลไปอีกหน่อย และเป็นเขตอุทยานแห่งชาติ

ชุมชนบริเวณหาดเจ้าหลาวไปจนถึงแหลมเสด็จมีบรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบ  วันธรรมดาจะมีนักท่องเที่ยวไม่มากนัก  โรงแรมที่พักก็มีหลายระดับให้เลือกในราคาไม่แพง เป็นสถานพักผ่อนที่น่าสนใจไม่น้อย ใครชอบบรรยากาศแบบสบายๆ ไม่พลุกพล่านเหมือนที่อื่นๆ ก็น่าจะหาโอกาสพาครอบครัวมาพักผ่อน  หรือจะมาเงียบๆแบบสองต่อสองก็ไม่เลว มาแล้วอาจติดใจจนอยากมาอีก 

อาหารการกินก็สะดวก  โดยเฉพาะอาหารทะเลซีฟูด ร้านธรรมดาๆแบบชาวบ้านมีให้เลือกหลายร้าน ดูท่าทางแล้วไม่น่าจะแพง  กุ้ง หอย ปู ปลา สดๆก็มาจากทะเลแถวๆนี้

การท่องเที่ยวในย่านนี้มีถนนสายหลักที่ขนานไปกับหาดเจ้าหลาว มีโรงแรมที่พักหลายแห่งและหลายแบบ บางแห่งค่าที่พักได้รวมอาหารเช้า บางแห่งก็ไม่มี แต่แถวนี้หาของกินได้สะดวก โดยเฉพาะร้านอาหารแบบพื้นบ้าน มีเมนูแบบท้องถิ่นยังพอหาทานได้ และหากใครมีโอกาสออกต่างจังหวัดก็อยากแนะนำว่าควรหาร้านอาหารแบบพื้นบ้าน จะได้มีโอกาสลิ้มลองรสชาติอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่น

ผมและครอบครัวถ้าไปเที่ยวที่ใดก็มักจะหาโอกาสทานอาหารร้านข้าวแกงแบบพื้นบ้านทุกครั้ง เพราะรู้ว่าคนต่างจังหวัดเค้ายังรักษารสชาติอาหาร และมีเมนูแปลกๆให้ลิ้มลองอยู่เสมอ ชนิดที่ทานแล้วอาจติดใจไปนาน บางครั้งอาจมีโอกาสได้ทานพืชผักที่เป็นของเฉพาะถิ่น บางครั้งแค่อาหารไทยธรรมดาๆแต่ก็อร่อยมาก ที่อร่อยก็เพราะเค้าทำกันแบบดั่งเดิม เช่นตำน้ำพริกแกงเอง ทำกันใหม่ๆ และใช้กะทิสดๆ รสชาติจึงถึงเครื่องถึงรสแบบไทยแท้

เขียนมาถึงตรงนี้ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงร้านอาหารแห่งหนึ่งที่อยู่บริเวณหาดเจ้าสำราญในจังหวัดเพชรบุรีเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับที่พัก ปรากฏว่าติดใจแกงผักชนิดหนึ่งซึ่งเป็นพืชท้องถิ่นที่มีรสชาติคล้ายแกงใบชมวง วันนั้นนั่งทานริมชายหาด มีลมพัดเย็นสบาย สุดยอดบรรยากาศจริงๆ และเป็นการเปลี่ยนความตั้งใจจากเดิมที่ตกลงกับญาติๆว่าค่ำนี้จะออกไปทานที่หัวหิน ซึ่งเป็นตลาดโต้รุ่งที่นักท่องเที่ยวรู้จักกันดี

อีกแห่งหนึ่งที่จำได้แม่น เพราะในครอบครัวติดอกติดใจกันทุกคน ร้านนี้เป็นร้านริมทางอยู่ระหว่างเมืองชุมพรไปยังหาดภราดร ร้านนี้ใช้พื้นที่ว่างบริเวณหน้าบ้านปลูกเป็นเพิงเล็กๆอยู่โคนต้นไม้ใหญ่ ต้องบอกว่าอาหารอร่อยทุกอย่างจนน่าแปลกใจว่าฝีมือเก่งกาจอะไรจะปานนั้น ทุกวันนี้ก็ยังอยู่ในความทรงจำของครอบครัว ถึงกับบอกว่าหากมีโอกาสไปชุมพรก็จะต้องมาทานข้าวเช้าที่ร้านนี้ให้ได้


ไปเที่ยวต่างจังหวัดเราควรหาโอกาสให้เข้าถึงท้องถิ่นที่มีสิ่งดีๆซุกซ่อนจนบางครั้งเราอาจจะมองข้าม อะไรที่เป็นของดีของเด่น ก็ควรเข้าถึงให้ได้ เพราะไหนๆก็มาถึงที่แล้ว

เมื่อเดือนก่อนมีโอกาสไปอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก เห็นนาข้าวเขียวขจีเป็นบริเวณกว้าง ดูแล้วเป็นแหล่งทำนาปลูกข้าวที่สำคัญของจังหวัดพิษณุโลกที่มีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดพิจิตรเมืองชาละวันของ เสธฯหนั่น และพึ่งรู้ว่าบางกระทุ่มนี้ขึ้นชื่อเรื่องกล้วยตาก เรียกว่าเป็นอันดับ 1 ในย่านภาคกลางนี้เลยทีเดียว

คนในท้องที่บอกว่า ความจริงแล้วที่บางกระทุ่มไม่ได้ปลูกกล้วย เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่นา แต่กล้วยตากบางกระทุ่มมีขายก็เพราะว่าชาวบ้านนำกล้วยน้ำว้าจากที่อื่นมาตากแดดที่นี่ ชาวบ้านแถวนี้จึงมีอาชีพรับจ้างตากกล้วย จนกลายเป็นสินค้าโอท๊อปที่ขึ้นชื่อ

อาจสงสัยว่าแล้วทำไมชาวสวนที่อื่นจึงไม่ตากกล้วยในพื้นที่ของตนเอง และทำไมจึงต้องขนกล้วยมาตากที่นี่วันละหลายๆตัน คำตอบที่รับฟังมาดูแล้วไม่น่าจะเป็นไปได้ หรือเหมือนพูดโกหก ก็คือว่า " ที่บางกระทุ่มมีแดดดีกว่าที่อื่น กล้วยตากที่นำมาตากแดดที่นี่จึงมีรสดี "

ใครไม่เชื่อก็ต้องลองหาข้อมูลกันเอาเอง และถ้าจะให้ดีหากมีโอกาสก็น่าจะไปดูด้วยตาตนเอง เห็นแล้วก็อาจไม่น่าเชื่อว่า ชาวบ้านที่อยู่หัวไร่ปลายนา จะมีลานตากกล้วยด้วยกันทั้งนั้น ต่อมาได้พัฒนามาเป็นกลุ่มเกษตรกร มีการส่งเสริมให้เป็นสินค้่าของท้องถิ่น หรือสินค้าโอท๊อป 5 ดาวประจำจังหวัด

พูดแค่นี้อาจจะไม่เชื่อ มันต้องลองกินกล้วยตากที่นี่เลยดีกว่า จะได้รู้ว่าอร่อยแค่ไหน

เรื่องนี้ผมพิสูจน์มาแล้วด้วยตนเองครับ เพราะสมัยเด็กๆปู่ผมเป็นเกษตรกรจำเป็น แต่มีสวนและมีความรู้เรื่องการถนอมอาหารในระดับชั้นเซียน ยิ่งกล้วยตากนี้ถือว่าเป็นเรื่องกล้วยๆสำหรับปู่ผมเลย สมัยเด็กๆก็กินกล้วยตากจนพุงกางมาแล้ว จึงรู้รสชาติว่าของดีนั้นเป็นอย่างไร

และต้องบอกว่าสมัยก่อนนั้นจะไม่มีกล้วยอบน้ำผึ้งเหมือนสมัยนี้ กล้วยตากเมื่อก่อนจึงเป็นกล้วยที่ตากแดดแต่เพียงอย่างเดียว ส่วนจะมีเทคนิคในการคัดเลือกกล้วยว่าจะสุกงอมขนาดไหน จะตากกี่แดด จะพลิกกี่ครั้ง อันนี้ผมไม่ทราบครับ รู้เพียงว่ารสชาติกล้วยตากของฝีมือปู่ผมนั้น ยังพอจดจำได้จนถึงทุกวันนี้

กลับมาเรื่องกล้วยตากที่บางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก วันนั้นชาวบ้านเล่าให้ฟังว่ามีขั้นตอนอย่างโน้นอย่างนี้ ในที่สุดก็ต้องลองของจริง อีกอย่างหนึ่งกล้วยตากก็เป็นของชอบมาตั้งแต่เป็นเด็ก ทานกล้วยตากทีไรก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงปู่ผมทุกที และไม่ว่าจะทานที่ไหนๆ ก็รู้สึกว่าไม่อร่อยเหมือนกับที่ปู่ผมทำ แม้แต่กล้วยตากที่ขึ้นชื่อของเมืองกำแพงเพชรก็สู้ฝีมือปู่ผมไม่ได้ ส่วนใหญ่ที่เคยทานนั้นจะมีสีออกคล้ำ และเนื้อกล้วยตากก็แข็งมาก

สำหรับกล้วยตากที่บางกระทุ่ม หลังจากเห็นสีสันในถุงขนาดใหญ่แล้วก็เข้าใจว่ารสชาติน่าจะดี เพราะกล้วยมีสีน้ำตาลที่น่าทาน ไม่มีสีคล้ำดำ หรือออกดำแดง และเมื่อลองชิมดูแล้วก็ต้องบอกว่าไช่เลย ไม่ต่างกับกล้วยตากฝีมือปู่ผม จะต่างกันตรงที่ขนาดของกล้วยจะเล็กกว่าที่สวนของปู่

ต้องบอกว่ากล้วยตากบางกระทุ่ม ผมการันตีเองว่าเป็นกล้วยตากขนานแท้ดั่งเดิม และให้ไปเลย 5 ดาว กล้วยตากแบบนี้ รสชาติแบบนี้ บอกได้เลยว่า คงหาได้ยากในผืนแผ่นดินสยาม


อยากจะแนะนำกลุ่มเกษตรกรที่บางกระทุ่ม หากบังเอิญมาอ่านเจอบทความนี้ว่า ควรแบ่งคัดขนาดของกล้วยตาก ลูกโตเกรด A ก็ขายราคาแพงหน่อย ส่วนลูกเล็กๆก็ขายในราคาถูก เพราะที่ซื้อมาทานแบบชั่งกิโล รู้สึกว่าจะมีขนาดไม่เท่ากัน เล็กบ้างใหญ่บ้างปนๆกันไป

วันนั้นผมซื้อกล้วยตากบางกระทุ่มติดไม้ติดมือมาราว 2 กิโล แต่ตอนนี้ใกล้จะหมดแล้วครับ หากหมดเมื่อไหร่ก็อาจสั่งซื้อทางไปรษณีย์กับทางกลุ่มเกษตรกรที่รวมตัวกันทำกล้วยตากขายอย่างเป็นล่ำเป็นสัน และเป็นสินค้าโอท๊อประดับ 5 ดาวของจังหวัด สนใจลองเข้าไปที่เว็บนี้  หรือเว็บนี้ คลิก

ไปที่ไหนแล้วหากพบเห็นกล้วยตากบางกระทุ่มจากจังหวัดพิษณุโลก ก็อย่าได้ลังเลใจ มีให้เลือกทั้งแบบอบน้ำผึ้งกับแบบดั่งเดิม สำหรับผมแล้วชอบแบบดั่งเดิมมากกว่า ทานแล้วไม่เหนียวเลอะมือ จะเก็บไว้นอกตู้เย็นก็ไม่มีปัญหาว่าจะบูดเน่า แต่ถ้าเก็บไว้ตู้เย็นแล้วกล้วยจะแข็ง ทานไม่อร่อย


ย้อนกลับมาที่หาดเจ้าหลาวกันต่อ

หาดเจ้าหลาวหากเทียบกับชายหาดในที่อื่นๆแล้วก็อาจเป็นรอง เช่นหาดทรายยังไม่ขาวพอ ทั้งนี้อาจขึ้นอยู่กับทิศทางการรับคลื่นรับลมของชายหาด จึงอาจทำให้น้ำทะเลที่นี่ไม่สดใสเหมือนที่อื่นๆ หาดเจ้าหลาวจึงเหมาะสำหรับการมานั่งรับลมชมวิว และสูดอากาศบริสุทธิ์จากท้องทะเล มากกว่าตั้งใจจะมาเล่นน้ำทะเลโดยตรง

การเดินทางมายังหาดเจ้าหลาวสำหรับผู้ที่นำรถส่วนตัว สามารถมาได้ 2 เส้นทาง

ส้นทางแรก  จากกรุงเทพฯ ไปตามทางหลวงหมายเลข 3  หรือสาย ชลบุรี - ระยอง – จันทบุรี  แต่ก่อนจะถึงตัวจังหวัดจันทบุรี  จะมีสามแยกให้เลี้ยวขวาเข้าถนนหมายเลข 3399  ซึ่งเป็นถนนสายรอง เส้นทางนี้จะอ้อมด้านหลังอ่าวคุ้งกระเบนแล้วไปโผล่ตรงบริเวณวงเวียนสามแยกแหลมเสด็จ   ถ้าจำไม่ผิดบริเวณวงกลมสามแยกนี้น่าจะมีรูปปลาโลมาเป็นที่สังเกตุ

เส้นทางที่สอง เริ่มจากจังหวัดจันทบุรีโดยใช้ทางหลวงหมายเลข 3153  เมื่อถึงอำเภอท่าใหม่ ก็ใช้เส้นทาง ชบ. 6001  มุ่งหน้าสู่สะพานโยธาการ ซึ่งเป็นประตูสู่ทะเลของอ่าวเกาะนก  แต่ก่อนที่จะมาถึงสะพานก็จะเห็นป่าชายเลนและเห็นแม่น้ำลำคลองหลายแห่ง  เส้นทางนี้เหมาะสำหรับการขับรถเที่ยวแบบซิลๆ  สนใจตรงไหนก็จอดแวะและถ่ายรูป  บรรยากาศแบบอาจมีให้เห็นไม่มากนัก โดยเฉพาะป่าโกงกางที่ขึ้นอยู่ดาษดื่น

เมื่อมาถึงเชิงสะพานโยธาการก็จะเห็นสวนหย่อมหรือสถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่พึ่งสร้างเสร็จได้ไม่นานนัก จะจอดรถชมทะเล หรือจะถ่ายภาพแถวนี้ก็ไม่เลว  สิ่งที่น่าสนใจก็มีชายหาดที่เต็มไปด้วยเปลือกหอย หากเดินเลยไปบริเวณใต้สะพานซึ่งเป็นลานจอดรถก็จะเห็นเรือประมงจอดอยู่หลายสิบลำ เป็นอีกมุมหนึ่งที่น่าสนใจ

เมื่อข้ามสะพานมาแล้วก็เป็นเส้นทางขึ้นเขาลูกเล็กๆที่มีชื่อว่า  เขาบ่อเตย และ เขาเจ้าหลาว  บริเวณนี้เป็นติ่งปลายแหลมที่ยื่นออกทะเล (ดูแผนที่ประกอบ) เมื่อพ้นจากเขาก็จะมองเห็นหาดเจ้าหลาวอยู่เบื้องล่าง  จากนั้นก็เข้าสู่ถนนเลียบหาดเจ้าหลาว และยาวไปสิ้นสุดที่แหลมเสด็จ 

รถใหญ่หรือรถบัสปกติก็จะไม่ใช้เส้นทางที่สองนี้เนื่องถนนแคบ ต้องขึ้นเขาลงเขา ส่วนใหญ่จะเลือกเส้นทางแรกที่อ้อมไปข้างหลังอ่าวคุ้งกระเบน แต่ถ้าใครขับรถส่วนตัวก็อยากแนะนำให้ลองขับรถมาเที่ยวในเส้นทางทางฝั่งนี้ด้วย อาจขับรถชมวิวไปจนถึงอำเภอท่าใหม่ ที่มีระยะทางประมาณ 17 กม. บรรยากาศสองข้างทางก็น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียว  โดยเฉพาะทิวทัศน์ป่าชายเลนที่มีให้เห็นอยู่ทั่วไป

อำเภอท่าใหม่ มีของดีที่ขึ้นชื่อหลายอย่าง  แต่อยากแนะนำไว้ 3 อย่างในเรื่องอาหารการกิน  ได้แก่ก๋วยเตี๋ยวทะเลและก๋วยเตี๋ยวหมูที่ร้าน “ก๋วยเตี๋ยวท่าใหม่ “ ร่านนี้เก่าแก่มาก  คนขายเป็นหญิงเชื้อสายจีนอายุราว 60-70  แกขายมาตั้งแต่ยังเด็กสาวที่ช่วยงานในร้านเมื่อหลายสิบปีก่อน  มีหลักฐานเป็นภาพถ่ายสำคัญก็คือ  ภาพสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี  พระราชินีในรัชกาลที่ 7 เคยเสด็จมาเสวยที่ร้านนี้  และภาพนั้นพระนางเจ้ารำไพพรรณี  น่าจะมีพรรษาประมาณ สัก 40-45 พรรษา

ก๋วยเตี๋ยวทะเลที่นี่สดทุกอย่าง และราคาไม่แพง ขายชามละ 25 บาท  วันนั้นทานทั้งก๋วยเตี๋ยวทะเลและก๋วยเตี๋ยวหมูสับ ที่ให้หมูสับชิ้นโตๆ ขนิดเต็มปากเต็มคำ

ถามคนขายว่ามีเคล็ดลับอะไร  แกบอกว่ามีเครื่องปรุงทำน้ำก๋วยเตี๋ยว  พร้อมกับชูห่อผ้าลูกกลมๆที่มีเครื่องปรุงหลายอย่างอยู่ในนั้น  แต่ไม่บอกว่ามีอะไรบ้าง

อิ่มท้องจากร้านนี้แล้ว  คนขับรถสองแถวที่เหมารถมาเที่ยวแนะนำว่า ถ้าอยากได้ก๋วยเตี๋ยวรสเข้มข้นต้องไปทานอีกร้านหนึ่ง  เรียกว่า “ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเลียง “  อยู่ในอำเภอท่าใหม่นี้เหมือนกัน  แต่บอกแกไปว่า คงรับไม่ไหวแล้ว มันเกินที่กระเพาะจะรับได้  คงต้องเก็บไว้เป็นครั้งต่อๆไปก็แล้วกัน 

เขียนมาถึงตรงนี้ทำให้นึกขึ้นได้ว่าเมื่อหลายสิบปีก่อน  เมืองจันทน์นี้มีชื่อเรื่องก๋วยเตี๋ยวเนื้อเลียง ที่ทานกับเส้นจันทน์  และก๋วยเตี๋ยวเนื้อเลียงในเวลาต่อๆมาก็เป็นที่รู้จักกันทั้งประเทศ  ขณะเดียวกัน เส้นจันทน์ หรือเส้นก๋วยเตี๋ยวจันทน์ ก็มีชื่อเสียงตามมา

ปัจจุบันคำว่าเส้นจันทน์ หรือเส้นก๋วยเตี๋ยวที่อบแห้งและขายกันเป็นแพคๆ เมื่อนำไปแช่น้ำเย็นและนำไปลวกกับน้ำร้อน ก็จะมีรสเหนียวนุ่ม และเส้นจันทน์ที่ว่านี้ตามร้านขายก๋วยเตี๋ยวผัดไทได้นำใช้เป็นวัตถุดิบด้วยกันทั้งนั้น

เมื่อก่อนคำว่าก๋วยเตี๋ยวเนื้อเลียง  หลายคนมักเข้าใจว่าเป็นเนื้อสัตว์หรือเนื้อเลียง แต่ความจริงแล้ว คำว่าเลียง เป็นภาษาท้องถิ่น หมายถึงอาหารที่โขลกในครก ส่วนก๋วยเตี๋ยวเนื้อเลียง ก็คือการโขลกสมุนไพรต่างๆลงครก  เพื่อนำไปเป็นเครื่องปรุงรสในหม้อน้ำก๋วยเตี๋ยว   สมุนไพรที่ว่าก็ได้แก่  ข่า ตะไคร้ พริกไทย รากเร่วซึ่งสมุนไพรท้องถิ่น  และยังมีพืชสมุนไพรอื่นๆที่เป็นสูตรลับเฉพาะ

ออกจากร้านก๋วยเตี๋ยวท่าใหม่ ก็เห็นร้านทองม้วนสดที่อยู่เยื้องๆกัน  เป็นร้านเล็กๆแต่เห็นป้ายชนะเลิศการประกวดของจังหวัดจันทบุรี   จึงต้องขอลองเพื่อพิสูจน์ความอร่อย

ปรากฏว่าติดใจไปตามๆกัน  อันดับแรกคือไม่หวานมาก  มีรสหอมของพริกไทย และถ้าจำไม่ผิดน่าจะมีรากผักชีด้วย  และในแป้งก็ยังมีใบผักชีเพื่อให้ทองม้วนดูมีสีสันและมีกลิ่นหอมของผักชีด้วย  หลังได้ชิมแล้วก็ต้องยกนิ้วให้ว่าเหนือว่าทองม้วนสดที่มีชื่อของจังหวัดกาญจนบุรีเลยทีเดียว

น่าเสียดายที่ร้านนี้อยู่ในอำเภอท่าใหม่  หากเปิดสาขาในจังหวัดจันทบุรีก็น่าจะเป็นที่รู้จักกันมากกว่านี้  และรสชาติแบบนี้บอกตรงๆว่าไม่เคยทานที่ไหนมาก่อน อาจเป็นทองม้วนสดดั่งเดิมที่ถ่ายทอดมาจากคนรุ่นก่อนๆ  และมีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง

ร้านทองม้วนสดมีชื่อว่า ” ร้านทองม้วนโบราณ บ้านผู้พัน “  ใครเป็นนักชิมจึงขอท้าให้ไปลอง  สำหรับผมแล้วต้องยกนิ้ว และให้ 5 ดาวครับท่าน

อำเภอท่าใหม่มีดีหลายอย่าง  ของกินก็อร่อย  สวนผลไม้ก็ขึ้นชื่อ

คงต้องหาโอกาสมาเที่ยวอีกเป็นครั้งที่สองแน่ๆ  หากได้มาเที่ยวกันจริงๆแล้วก็คงไม่พลาดที่จะตามไปดูการไดหมึกในทะเลตอนกลางคืน  ซึ่งเป็นการท่องเที่ยวยามค่ำคืนที่น่าสนใจไม่น้อย  และเท่าที่ทราบก็มีบริการหลายแบบ  เช่นมีเรือเล็กและเรือใหญ่ คิดแบบรายหัว หรือแบบเหมาทั้งลำ ที่เหมาะสำหรับมาเป็นคณะ หากคิดเป็นรายหัวตกคนละ 300 บาท ถ้าเหมาทั้งลำก็ตกลำละ 3,000 บาท ราคานี้อาจเปลี่ยนแปลงได้ ใครอยากหาความรู้และมีโอกาสออกทะเลไปกับชาวประมงเพื่อตอบข้อสงสัยว่าการไดหมึกนั้นเค้าทำกันอย่างไร ก็สอบถามจากผู้คนแถวๆนี้ได้ครับ

มาเที่ยวหาดเจ้าหลาวต้องบอกว่ารู้สึกสบายๆครับ  ไม่ว่าจะไปไหนมาไหน รู้สึกว่าจ่ายไม่ค่อยแพง วันนั้นเช่าเหมารถสองแถวไปเที่ยว ไปกัน 7-8 คน คนขับแกบอกราคาล่วงหน้าที่ 400 บาท แต่วันนั้นผมให้ไป 500 บาท เพราะพาเที่ยวถึงครึ่งวัน  ออกจากหาดเจ้าหลาวราว 11 โมง  พาไปชมสวนผลไม้  แวะอำเภอท่าใหม่เพื่อทานข้าวมื้อเที่ยง  และยังแวะโน่นแวะนี่ได้ตามใจชอบ กลับมาถึงที่พักก็ราว 5 โมงเย็น ดูแล้วมันเกินราคาที่ตกลง

เสน่ห์ของต่างจังหวัดก็แบบนี้และครับ ได้รู้ได้เห็นในสิ่งที่หาดูได้ยากในเมืองหลวง  ยิ่งตอนเช้าๆก็จะเห็นพระสงฆ์จำนวนหลายสิบรูปเดินเรียงแถวออกบิณฑบาตอย่างเป็นระเบียบ และมีเณรน้อยหน้าตาบ้องแบ้วหลายรูปอยู่ตอนท้ายๆแถว ตามด้วยรถลากเพื่อเอาไว้ใส่อาหารที่มีผู้ตักบาตรกันมากจนล้นบาตร เป็นภาพที่ให้ความรู้สึกดีทีเดียว

บางวัดในต่างจังหวัด โดยเฉพาะเป็นวัดที่มีชื่อเสียง และมีผู้คนศรัทธาเข้าวัดทำบุญกันกันมาก  แต่พระในวัดกลับไม่ออกไปบิณฑบาตแม้แต่วันเดียว  เพราะในวัดมีโรงครัว  และมีเงินพอที่จะทำอาหารเลี้ยงพระกันได้ตลอดทั้งปี  หรือบางวัดก็ให้พระอันดับรองๆออกบิณฑบาต  แต่เจ้าอาวาสกลับอยู่ในวัด  มีคนคอยยกสำรับมาประเคนกันถึงกุฏิ  กลายเป็นพระบรรดาศักดิ์  ที่ไม่ปฏิบัติตามพระวินัย ซึ่งตามพระวินัยแล้วจะอนุโลมให้เฉพาะพระที่มีชราภาพจนเดินลำบาก และพระที่ป่วยหรืออาพาตเท่านั้น นอกนั้นจะต้องออกบิณฑบาตกันทุกองค์โดยไม่มีข้อยกเว้น

มาเที่ยวเมืองจันทน์คราวนี้ รู้สึกว่าชอบไปหมดเสียทุกอย่าง  โดยเฉพาะสวนผลไม้ที่เป็นเอกลักษณ์ สมัยเด็กๆจำได้แม่นว่า ทุเรียนหมอนทองเมืองจันท์นี้มีชื่อเสียง ลูกใหญ่ เนื้อดี ทานได้เต็มปากเต็มคำ

จันทบุรีหากดูจากแผนที่แล้วจะเห็นว่ามีแม่น้ำลำคลองมากมายหลายสาย  จึงทำให้อากาศที่นี่มีแต่ความชุ่มชื้น เหมาะสำหรับการทำสวนผลไม้ และทำการเกษตร นอกจากนี้ก็ยังมีเสน่ห์ในเรื่องสถานที่ท่องเที่ยว และชุมชนแบบดั่งเดิม  ใครที่มองข้ามจันทบุรีก็อยากให้ลองมาสัมผัสสักครั้ง แล้วจะรู้ว่าเสน่ห์ของจังหวัดจันทบุรีนี้มีอะไรบ้าง

มาเที่ยวเมืองจันทน์ครั้งนี้ได้พักที่โรงแรมใหญ่ริมหาดเจ้าหลาว และในเช้าวันที่สองเห็นว่าพอจะมีเวลาจึงอยากไปถ่ายภาพแถวแพปลา เผื่อว่าจะได้ภาพติดไม้ติดมือมาบ้าง เหมือนกับที่เคยเห็นในจังหวัดอื่นๆ หลังสอบถามเจ้าหน้าที่โรงแรมคนหนึ่งก็ได้คำตอบว่าแพปลาที่เห็นนั้น อยู่ห่างจากโรงแรมนี้ราว 2 กม.

ถามแกว่าพอจะมีรถประจำทางหรือรถสองแถวผ่านไปหรือไม่  แกบอกว่าไม่มีเพราะที่นี่เป็นเมืองเล็กๆ  แล้วมอเตอร์ไซด์รับจ้างละ  แกก็ตอบว่าไม่มีอีกเช่นกัน  จึงบอกว่าช่วยขี่มอเตอร์ไซด์ไปส่งได้ไหมแค่ส่งอย่างเดียว ขากลับจะหารถกลับเอง  แกบอกว่าต้องเตรียมงานเตรียมอาหารเช้าให้แขกที่โรงแรม (ทั้งๆที่อยากจะบริการให้กับผม) แกบอกว่าจะให้มอเตอร์ไซด์ผมขี่ไปเอง  ผมก็ปฏิเสธว่าขี่ไม่เป็น

นึกขึ้นได้ว่าลูกชายผมน่าจะพอขี่ได้  จึงไปเดินไปที่ห้องพัก ปรากฏว่าแกตื่นแล้ว จึงถามว่าขี่ได้ไหม  แกบอกพอได้

จากนั้นสองพ่อลูกก็ได้มอเตอร์ไซด์จากเด็กหนุ่มของโรงแรมที่บอกทางให้เสร็จสรรพว่าอยู่ตรงโน้น เข้าซอยนี้  

แต่ปรากฏว่าหาซอย หาป้ายทางเข้าไม่เจอ  ลูกชายจึงพาซ้อนมอเตอร์ไซด์ไปจนสุดถนนที่แหลมเสด็จ  ถามไถ่คนแถวนั้นว่า  ท่าเรือหาปลาอยู่ตรงไหน เค้าก็แนะนำให้ไปไปที่อ่าวคุ้งกระเบน  บอกว่ามีเรือหาปลาเข้ามาเรื่อยๆ

เป็นอันว่าผมได้มาถ่ายภาพท่าเรือคนละแห่งกับที่เด็กหนุ่มโรงแรมแนะนำ แต่คิดว่าบรรยากาศคงไม่ต่างกันนัก  ซึ่งแพปลาที่ตั้งใจนั้นอยู่ทางฝั่งอ่าวไทย  แต่แพปลาที่นี่อยู่ในเวิ้งของอ่าวคุ้งกระเบน  ก็ถือว่ามีโอกาสได้เห็นอ่าวคุ้งกระเบนเป็นครั้งแรกหลังได้ยินชื่อนี้มานาน

ต้องขอบคุณเด็กหนุ่มของโรงแรม  ที่ไว้วางใจและให้มอเตอร์ไซด์ไปขี่โดยไม่คิดเงิน  นี่เป็นน้ำใจเล็กๆน้อยของคนที่นี่  สิ่งเหล่านี้คงหาได้ไม่ง่ายนัก โดยเฉพาะในสังคมเมือง  ในวันนั้นหลังส่งกุญแจรถแล้วก็ให้เงินไว้จำนวนหนึ่งเป็นค่าน้ำมัน  เพื่อตอบแทนน้ำใจ

เด็กหนุ่มคนนี้แกทำงานอยู่ที่โรงแรม นิวทราเวลบีช รีสอร์ท (New Travel Beach Resort) อยู่ริมหาดเจ้าหลาว ตามที่เห็นในภาพแรกๆ

เที่ยวเมืองจันทน์ จบบริบูรณ์แล้วครับ



โฟโต้ออนทัวร์
6 มีนาคม 2555


 
 
     
  copyright © www.photoontour.com, All rights reserved : ภาพในเว็บไซต์ได้รับความคุ้มครองตามกฏหมายลิขสิทธิ์ : สนใจภาพ