Photoontour.Com โฟโต้ออนทัวร์    เว็บไซต์ภาพถ่าย เว็บไซต์ท่องเที่ยว    Home > Outbound Tour > South Lao 6
ค้นหาคำในเว็บ ได้ทั้งภาษาไทย และ อังกฤษ  

 
 
Outbound Gallery : ภาพชุดเที่ยวต่างแดน Click > South Lao : Vietnam : Malaysia : Burma : Cambodia
Main Menu
 


Photo Gallery

Tour & Travel
Ciity tour
Special Photos
Flowers & Nature
Events
Outbound Tour

Articles
About Tour
Today talk

Free Photos
Wallpapers
View & Landscape
Flowers
King Photo
New Year Card & More

Services
Free members
Free Advertize.
Photo services
Wedding / Events /More

Others
Portrait Photos
Tip & Technic
Goood Books

..................................................

แกลลอรี่ภาพ
ภาพท่องเที่ยว
ภาพในเมือง
ภาพในหลวงและพระราชพิธี
ภาพดอกไม้และธรรมชาติ
ภาพเหตุการณ์
ภาพท่องเที่ยวในต่างแดน

บทความ
บทความท่องเที่ยว
บทความทั่วไป

ฟรีดาวน์โหลดภาพ
ฟรีภาพวอลเปเปอร์
ภาพวิว ทิวทัศน์
ภาพดอกไม้
ภาพในหลวง
การ์ดปีใหม่ และภาพอื่นๆ

บริการ
ฟรีสมัครสมาชิกช่างภาพ
โฆษณาฟรี
บริการถ่ายภาพโดยสมาชิก
ภาพแต่งงาน รับปริญญา สินค้า

เมนูอื่นๆ
ภาพคน ภาพเด็ก ภาพนางแบบ
แนะะนำเทคนิคการถ่ายภาพ
แนะนำหนังสือถ่ายภาพ


.................................................

 
   
 
 
ลาวใต้ตอนที่ 6 เที่ยวน้ำตกคอนพะเพ็ง ฉายาไนแองการาแห่งเอเชีย  อ่านต่อ
 Home > Outbound > South Lao part 6
South Lao Part >   1  2  3  4  5  6  7   
























( ภาพชุดนี้มี 39 ภาพ )
( 39 Photos )
 
     
ดอนโขง เมืองโขง สีทันดร สีทันดอน สี่พันดอน เมือกาะแก่งที่ใหญ่ที่สุดของลาว ลงเรือที่ ท่าเรือกาสะรัง แพขนานยนต์ แพข้ามโขง แม่น้ำโขง
donkhong island, don khong ,muangkhong,srithundon ,sri phan don ,see thundon ,si pan don,si phan don, pakse,


ลาวใต้ ตอนที่ 6 (บันทึกการเดินทางเมื่อเดือน ตุลาคม 2549 )
น้ำตกคอนพะเพ็ง ตลาดสดเมืองปากเซ


เรานั่งเรือไม้ที่ดูโบร่ำโบราณ (แต่แข็งแรงปลอดภัย) จากน้ำตกหลี่ผีมาตามลำน้ำโขงสีขุ่นจนออกแดงได้ราว 50 นาที ก็มาถึงท่าเรือเดิมที่ลงเรือไปเที่ยวน้ำตกหลี่ผีในตอนแรก ถึงตรงนี้ก็เกือบจะเป็นเวลาเที่ยงวัน พอขึ้นฝั่งก็เห็นรถบัสนักท่องเที่ยว และคณะคาราวานรถอ๊อฟโร๊ดจากเมืองไทย จอดเรียงรายบริเวณท่าน้ำหลายสิบคัน เราเป็นคณะแรกที่กลับมาจากน้ำตกหลี่ผี ส่วนคณะอื่นๆก็คงต้องเสียเวลาเรื่องรอรถ รอเรือ ไปตามระเบียบ เพราะวันนี้มีคนไทยไปเที่ยวเป็นจำนวนมาก จนรถสองแถวที่วิ่งรับส่งบริเวณน้ำตกหลี่ผีต่างทำเร่งเวลา เรียกว่าขับซื่งกันฝุ่นตลบ

ออกจากท่าเรือก็มุ่งสู่น้ำตกคอนพะเพ็ง ที่เป็นน้ำตกในสายน้ำเดียวกันกับน้ำตกหลี่ผี แต่อยู่ทางทิศใต้

มาถึงบริเวณน้ำตกคอนพะเพ็ง ก็เห็นทั้งรถและนักท่องเที่ยวนานาชาติ รวมทั้งครอบครัวชาวลาว มากมายหลากหลาย ต่างจากน้ำตกหลี่ผีชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ อาจเป็นไปได้ว่าการเดินทางมายังน้ำตกคอนพะเพ็ง ง่าย และสะดวกกว่าการเดินทางไปเที่ยวน้ำตกหลี่ผี เพราะต้องนั่งรถ ลงเรือ จากต่อด้วยรถสองแถว กว่าจะถึงน้ำตกหลี่ผีเบ็ดเสร็จก็ใช้เวลาค่อนข้างนาน อีกทั้งการเดินทางก็ดูจะ โหด มันส์ ฮา คนส่วนใหญ่อาจคิดว่ามาเที่ยวน้ำตกคอนพะเพ็งแห่งเดียวก็คุ้มแล้ว และถือว่าได้มาเห็นน้ำตกที่สุดอลังการของลาว

ทันทีที่ลงจากรถก็ได้ยินเสียงน้ำตกดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว

ในบ้านเราจะมีน้ำตกเสียงดังแบบนี้หรือเปล่าก็ไม่แน่ใจนัก แต่น้ำตกคอนพะเพ็งยามน้ำหลาก (เช่นวันนี้) จะได้ยินไปไกลมาก

เดือนตุลาคมนี้ถือว่าโชคดี เพราะเป็นช่วงที่มีปริมาณน้ำค่อนข้างมาก จึงได้เห็นความยิ่งใหญ่อลังการอย่างเต็มที่สมกับคำร่ำลือว่าเป็น “ ไนแองการาแห่งเอเชีย “ หากมาในช่วงเวลาอื่นน้ำอาจดูน้อยจนมองเห็นแก่งหินที่อยู่ใต้น้ำ แต่สำหรับวันนี้มองไปทางไหนก็มีแต่น้ำกับน้ำ วนเวียนแหวกว่ายคล้ายเกลี่ยวคลื่น เป็นความอัศจรรย์ที่ดึงดูดให้ผู้คนหลั่งไหลมาเที่ยวชม

ไกด์ยุพิน ไกด์ลาวที่เป็นประเภทชายจริงหญิงไม่แท้ พาพวกเราเข้าไปในร้านอาหารขนาดใหญ่ ลักษณะเดียวกับที่เห็นตามอุทยานในบ้านเรา แต่ที่นี่จะสร้างเป็นร้านของตนเอง เรียงต่อเป็นแถวเป็นแนว แต่ละร้านจุคนได้ถึงครึ่งร้อย จนคนเสิร์ฟอาหารเดินยกอาหารกันแทบขวาขวิด คนมากจนลูกค้าต้องช่วยตัวเองเพราะกลัวช้า ไม่ว่าจะเป็นยกจาน ยกน้ำ ส่วนไกด์ยุพินของเราตอนนี้หลบไปอยู่ที่แผนกส้มตำ เห็นกำลังโขกส้มตำกันอย่างผู้ชำนาญการ ครกแล้วครกเล่าที่ยกมาเสิร์ฟ ถูกปากถูกใจคนไทยชนิดที่ไม่ต้องเติมเครื่องปรุงอย่างอื่น ทั้งตำไทย ตำลาว ตำปลาร้า รสชาติไม่เลวเลย

สำหรับผมขอส้มตำปลาร้าครับ ก็อยากจะชิมฝีมือไกด์กระเทยที่ทำได้อร่อยกว่าคนทำประจำร้าน ทานเสร็จก็ไม่ขี้แตกขี้แตนเหมือนนายกสมัครฯ จนต้องเข้าโรงพยาบาล ด้วยเหตุปลาร้าลาวทำพิษ คนอื่นทานแล้วก็ไม่เห็นมีปัญหา แต่ทำไม๊ จึงต้องมาลงกับผู้นำประเทศของเราด้วย ถ้าเป็นผมนะจะซื้อปลาร้าลาวมาสักให สองให กินให้มันรู้ดำรู้แดงไปเลย งานนี้สงสัยท่านนายกฯไม่ได้ชิม หรือชิมแล้วแต่ไม่บ่น ดูมันผิดวิสัยไปหน่อย ผลก็เลยเป็นอย่างที่เป็นข่าว ต้องนอนให้น้ำเกลือถึง 2 วัน

มื้อนี้ผมทานทุกอย่างจนอิ่ม ทั้งส้มตำ ต้มยำปลา หมูปิ้ง และอาหารแบบผสมผสานไทยปนลาว สรุปแล้วคนไทยทานได้ทุกอย่าง อาหารลาวกับไทย มีส่วยคล้ายคลึงกันเพียงแต่ของไทยจะมีรสเผ็ดกว่าเท่านั้น

อิ่มท้องแล้วก็ออกไปดูน้ำตกกัน น้ำตกอยู่ห่างจากร้านอาหารราว 100 เมตร ทั้งนักท่องเที่ยวต่างชาติ และคนลาว รวมทั้งพระสงฆ์องค์เจ้า มากันให้เพียบ

ใครอยากเห็นน้ำตกกันอย่างใกล้ชิด ชนิดให้ได้ยินเสียงน้ำตกกระแทกใกล้ๆหู ก็ต้องเดินเลาะไปตามตลิ่ง แต่เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวลงไปกันมาก ทำให้เส้นทางดูคับแคบ แต่หากลงมาด้านล่างแล้วกยิ่งเห็นความใหญ่โต และได้ยินเสียงอย่างชัดเจน เป็นความเพลิดเพลินไปอีกแบบที่เห็นกระแสน้ำอันมหึมา ไหลลงกระทบแก่งหินเป็นแนวลาดไปในระยะทางหลายร้อยเมตร อีกทั้งยังมีลำน้ำสายเล็กๆอีกนับไม่ถ้วน ไหลผ่านแนวป่ามารวมตัวกันในบริเวณน้ำตก

น้ำตกดูน่ากลัว แต่ชาวบ้านก็มีวิธีจับปลาที่น่าทึ่ง โดยใช้หลี่ (ลอบดักปลาที่สานด้วยไม้ใผ่) ขนาดใหญ่ไปวางขัดไว้ระหว่างซอกหินที่มีน้ำไหล เมื่อปลาไหลมาตามน้ำก็จะไปติดอยู่ในลอบที่วางขวางไว้และออกไม่ได้ พอได้เวลาชาวบ้านก็จะมากู้เอาปลาออกไป จากนั้นก็วางดักไว้ที่เดิม เป็นวิธีหาปลาแบบดั่งเดิมโดยไม่ใช้เหยื่อ

เราใช้เวลาเที่ยวชมน้ำตกกันอยู่นาน เพราะโปรแกรมช่วงบ่ายนี้หมดแล้ว ราว 3 โมงเย็นก็ออกเดินทางกลับไปยังปากเซ ที่อยู่ไม่ห่างจากน้ำตกคอนพะเพ็งมากนัก ถึงปากเซก็เข้าพักที่โรงแรมจำปา เป็นโรงแรมเล็กๆ มีคนลาวเป็นเจ้าของกิจการ เราเลือกพักที่นี่เพราะใกล้แหล่งซ๊อปปิ้งในบริเวณตลาดดาวเรือง ซึ่งเป็นตลาดสินค้าขายปลีกและขายส่งของเมืองปากเซ คนไทยที่มาเที่ยวลาวใต้จะรู้จักตลาดดาวเรืองเป็นอย่างดี และเป็นจุดแวะจับจ่ายซื้อของก่อนเดินทางกลับเมืองไทย บ้างก็ตั้งชื่อว่า “ ตลาดละลายทรัพย์คนไทย “ เพราะนิสัยคนไทยส่วนใหญ่ที่ออกเที่ยวต่างประเทศจะซื้อของกันแหลก จะเรียกว่าลูกอีชั่งซื้อก็ไม่น่าจะผิดนัก

คำว่า ลูกอีชั่งซื้อ ไม่แน่ใจว่าเจ้เบียบ หรือนางระบียบรัตน์ ได้ยินคำนี้แล้วจะเขม่นเอาหรือเปล่า เพราะอาจหาว่าไปละเมิดสิทธิสตรี ที่มีคำว่า อี ด้วย และความหมายนี้ก็ดูจะเจาะจงว่าเป็นหญิง ขนาดคำว่า “ หน้าตัวเมีย “
ที่ สส. (ผู้ทรงเกียรติ) ด่ากันในสภาผู้แทนราษฏร เจ้เบียบแกก็ยังออกมาโวยวายว่าละเมิดสิทธิสตรี ดูถูกเพศแม่ แต่จะว่าไปแล้ว สส.ยุคนี้ พัฒนาจิตไจไปเยอะทีเดียว ทั้งด่า ทั้งกระโดดถีบในกันในสภา จนป่านนี้ก็เอาผิดใครไม่ได้ ในที่สุดก็ลืมๆกันไป มันเป็นตัวอย่างเลวๆที่เยาวชนไม่ควรเอาเยี่ยงอย่าง นะ.. จา บอก ฮ่าย..

หากคำว่า “ ลูกอีชั่งซื้อ” หรือแม้แต่คำอื่นๆ เช่น “ อีนังนั่น “ ทำให้เจ้เบียบขัดเคืองหัวใจ ก็ขออภัยด้วย ตอนนี้ชาวบ้านชาวช่อง หรือละครทีวี ต่างก็กลัวเจ้เบียบแว๊ดใส่ให้

สู้นายกฯ สมัคร เราไม่ได้ แกมาไม่ซ้ำไครที่ชอบระบายอารมณ์กับสื่อเป็นประจำ ด้วยคำพูดที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
่ใช้ภาษาไทยได้อย่างเด็ดสะระตี่ แต่ไม่มีใครใช้กัน เช่น


" คำก็ทำหอก  สองคำก็หอกหัก  สามคำก็กระเหี้ยนกระหือ "

พูดแบบนี้ไม่ดีนะครับ นักเรียนทั้งหลายอย่าเอาอย่าง ผู้ดีเขาไม่พูดกัน สังคมจะดูถูกเอาว่าพูดจาหยาบคาย สำหรับท่านหมักคนนี้ก็ให้อภัยท่านเถอะเพราะนิสัยแบบนี้ สันนิษฐานว่าเป็นมาแต่กำเนิด แก้ไม่ได้ มันเป็นๆหายๆ

การพูดจาหยาบคายโบราณว่าเป็นคนไม่มีสกุลรุนชาติ หมายความว่าพ่อแม่ไม่สั่งไม่สอน เป็นคนต่ำต้อย ไร้การศึกษาของคุณสมบัติผู้ดี เรียกสั้นๆว่า ” ถ่อย “ จ๊ะ

จบเรื่องภาษาคนวันละคำ ก็มาเที่ยวกันต่อดีกว่า

แต่ก่อนจะไปเที่ยวตลาดดาวเรือง ที่ตามโปรแกรมจะไปกันในตอนเช้า ขอเวลาปลีกวิเวกแอบหลบไปเที่ยวตลาดใกล้โรงแรม เพื่อเก็บภาพบรรยากาศตลาดตอนเย็น ที่มีบรรยากาศคึกคักไปด้วยทั้งรถและคนลาวที่ออกมาจ่ายตลาด ไม่ต่างกับบ้านเราที่มีตลาดนัดช่วงเย็นๆ ความคึกคักไม่แพ้กัน แต่ในตลาดที่นี่มีอะไรขายบ้าง จะต่างกับบ้านเราหรือไม่ เป็นเรื่องน่าลองเข้าไปดู

ยังมีเวลาอีกมากกว่าที่จะถึงเวลานัดเพื่อออกไปทานอาหารมื้อเย็น ที่ไกด์บอกว่าจะพาไปที่ภัตตาคารไม่ห่างจากโรงแรมมากนัก ผมมีเวลาอีกราว 1 ชั่วโมง เศษๆ จึงขอตัวแอบดอดไปเที่ยวตลาดก่อนดีกว่า

ผมมายืนตั้งหลักเพื่อข้ามถนนกันพอสมควร เพราะรถวิ่งชิดขวา ถนนก็กว้าง รถก็เยอะ ยืนงงได้สักพัก พร้อมบอกตนเองว่า มองซ้ายก่อนแล้วจึงข้าม พอถึงกลางถนนแล้วค่อยมองขวา แต่พอเอาจริงเข้าก็มองทั้งซ้ายทั้งขวาเพราะมันฝืนความรู้สึกจากที่เคยข้ามถนนในบ้านเรา

ไม่ง่ายนะครับสำหรับการข้ามถนนในประเทศที่จราจรชิดขวา ต่างกับบ้านเราที่วิ่งชิดซ้าย รถราไม่มากแต่ก็เสียวใส้ทุกครั้งที่ข้ามถนน และหากจะข้ามกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนก็เป็นภาระสำหรับไกด์ไทยและไกด์ลาว ที่ต้องคอยระแวดระวัง ช่วยดูรถราให้ ดูแล้วก็น่าขำ ที่เห็นคนไทยข้ามถนนในลาว ไม่ต่างกับบ้านนอกเข้ากรุง ดูเงอะงะ บางคนกลัวมากจนกึ่งเดินกึ่งวิ่ง

ใครที่คิดว่าเรื่องแค่นี้ ปะหลิ๋วติ๋ว ก็แนะนำว่า น่าจะลองไปพิสูจน์ความจริงที่เวียดนาม เอาเมืองไหนก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นเมืองเว้ หรือเมืองฮานอยที่คนไทยนิยมไปเที่ยวกัน แล้วจะรู้ว่ามันยากขนาดไหน

ก็ต้องบอกว่ามันไม่ง่ายสำหรับคนไทยนะครับ คนเวียดดามเค้ามีเทคนิคในการข้ามถนน โดยไม่ถูกรถชน ส่วนเทคนิคที่ว่านี้มีอะไรบ้าง ก็ขออุบไว้ก่อน เอาไว้เล่าตอนออกทริปเวียดนาม ที่กำลังจะอัพเดตในไม่ช้า ใครสนใจก็ติดตามในทริปเวียดนามนะครับ ตอนนี้กำลังพาเที่ยวเมืองเว้ แต่ก็ยังไปไม่ถึงไหนเพราะไม่ค่อยมีเวลาเขียน

ก็ขอเกริ่นไว้ตอนนี้ว่า ทริปเวียดนามนั้นมีหลายภาคหลายตอน ตอนนี้กำลังอัพเดตเวียดนามใต้ ในชุดเที่ยวเมืองเว้ ดานัง และฮอยอัน ส่วนเวียดนามเหนือก็จะพาไปเที่ยวฮานอย อ่าวฮาลองเบย์ นอกจากนี้ยังมีทริปเที่ยวฮาลองบก หรือเมืองนิงห์บินห์ ที่คนไทยเริ่มให้ความสนใจ และที่อยากจะแนะนำเมนูเด็ดคือเมืองซาปา เมืองหนาวของเวียดนาม หลายคนที่ไปต่างติดใจถ้วนหน้า ถือว่าสุดยอดในทริปเวียดนามเลยทีเดียว

ยังไงก็ขออัพเดตไปตามโปรแกรมที่วางไว้ก่อนนะครับ ใครเป็นแฟนประจำบอกได้เลยว่าไม่ผิดหวัง เว็บนี้มีเรื่องมาเล่า มาบอกกล่าว และมีภาพให้ดูอย่างจุใจ เรียกว่าใจป้ำกันเลยทีดียว

ตลาดปากเซในตอนเย็น มีอะไรน่าสนใจบ้าง เท่าที่เห็นก็มีสัตว์ป่าที่พึ่งล่ามาหมาดๆเห็นเลือดสดๆ หยดติ๋งๆ แต่เจ้าของร้านไม่ยอมให้ถ่ายภาพ คงคิดว่าอาจมีปัญหาภายหลัง หากภาพถูกเผยแพร่ เป็นพวกเก้ง หรือ ละมั่ง(ถ้าดูไม่ผิด) ที่แปลกแต่จริงก็เป็นเนื้องูเหลือมตากแห้งตัดเป็นท่อนๆ คนลาวจะเอาไปทำกินกันแบบไหนก็ไม่ได้ถาม เพราะมีเวลาไม่มากนัก

เดินไปเรื่อยๆก็เห็นเนื้อเก้งแดดเดียว เนื้อควาย กบเขียดเป็นตัวๆตากแห้ง ส่วนโซนเนื้อสด ปรากฏว่ามีสาวลาวหน้าตาดีเป็นคนขาย จึงขอถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึกกันหน่อย ส่วนผักสดในตลาดดุไม่ต่างจากบ้านเรานัก เพียงแต่ไม่ค่อยงามเท่านั้นเอง ผักที่นี่ไม่ได้ใส่ปุ๋ยเคมี เป็นการปลูกแบบพื้นบ้าน ใช้มูลวัวมูลควายเป็นปุ๋ย ที่ต่างจากตลาดสดบ้านเราก็พวกสัตว์จากท้องไร่ท้องนา ได้แก่ กบ เขียด ปูนา ทุกอย่างยังเป็นๆ ดิ้นดุ๊กดิ๊ก ให้เห็นว่ายังไม่ตาย และราคาถูกมาก

ผมเหลือบไปเห็นเนื้อสัตว์ตากแห้งอยู่หลายชนิด มัดด้วยตอก หรือเชือกที่ทำจากไม้ใผ่ มีอยู่กองหนึ่งที่ดูไม่ออกว่าเป็นเนื้ออะไรจึงสอบถามคนขาย

" นี่เนื้ออะไรครับ มีขนด้วย "

" หนังควย"

แม่ค้าชาวลาวตอบหน้าตาเฉยเป็นภาษาท้องถิ่นที่ไ้ด้ยินชัดเจนเต็มสองรููหู แปลว่า "หนังควาย" ครับผ้ม..

เป็นหนังควายหั่นเป็นเส้นๆแล้วนำไปตากแห้ง ภาษาอีสานบ้านออกเสียงยังไม่ชัดเจนเท่านี้ ใครมาเที่ยวลาวก็ควรรู้ภาษาท้องถิ่นบ้างก็จะดีไม่น้อย บางคำฟังแล้ว็ต้องฮา เช่นไฟแดงที่สี่แยกเรียกว่าไฟอำนาจ ส่วนไฟเขียวเรียกว่าไฟเสรี

มาเที่ยวตลาดสดของลาวนอกจากจะเห็นความหลากหลายของพืชผัก รวมทั้งสัตว์บกสัตว์น้ำนานาชนิดแล้ว ก็ต้องบอกว่าเขตลาวใต้นี้เป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์กว่าที่อื่นๆ ลาวใต้อยู่ในเขตฝน ป่าไม้และน้ำท่าตามห้วยหนองคลองบึงมีความสมบูรณ์มาก ส่งผลให้เป็นแหล่งอาหารที่สำคัญ ส่วนพืชเศรษฐกิจที่สร้างรายได้ให้กับเมืองนี้ก็ได้แก่ชาและกาแฟ เป็นสินค้าส่งออกมีชื่อเสียงมากจนเจ้าของกลายเป็นมหาเศรษฐีของลาวไปแล้ว

คนลาวส่วนใหญ่เป็นคนอารมณ์ดี ผมเดินรอบตลาดก็แซวแม่ค้า ทั้งสาวแก่ แม่หม้าย และสาวรุ่น เห็นใครสวยหน่อยก็ชมว่า "งาม" แปลว่าสวย แหมคำนี้สาวลาวยิ้มไม่หุบจนต้องเอามือป้องปาก และหากเห็นว่าสถานการณ์เอิ้ออำนวยก็จะพูดต่อว่า "ข้อย มัก เจ้า " แปลว่า ฉันรักเธอ หรือ ผมชอบคุณ พูดคำนี้เสร็จสาวลาววิ่งหนี แล้วแอบไปนั่งขำกลิ้งอยู่หลังร้านจนท้องคัดท้องแข็ง นี่ถ้าหากยังไม่วิ่งหนีก็จะถามต่อมี มีผัวแล้วหรือยัง

สาวลาวคนที่ผมถามนี้สวยและน่ารักทีเดียวนะครับ โชคไม่ดีที่กล้องดิจิตอลถ่ายไม่ติด ภาพมันไหวเพราะเธอวิ่งหนีหลบกล้องเสียก่อน หน้าตาก็ไม่ต่างกับคนกลาง(ข้างล่างนี้)เท่าใดนักครับ



(ภาพบนนี้เป็นหนังตัวอย่างของสาวลาวที่เก็บจากที่อื่น สาวลาวหน้าตาเป็นแบบที่เห็นนี้แหละครับ)

นี่แหละครับ เวลาไปเที่ยวไหนก็มักทำตัวเจ้าชู้+ชีกอ แบบนี้แหละ ก็ไม่ได้คิดอะไรมากมาย เพียงต้องการเห็นบรรยากาศแห่งมิตรภาพและความสนุกสนานเท่านั้นเอง

ที่เล่ามานี้เป็นเรื่องจริงทั้งหมด ไม่ได้แต่งแต้มแต่อย่างใด เป็นสีสันที่สร้างความสนุกสนาน แสดงถึงพื้นฐานทางจิตใจของคนลาวว่ามีจิตใจใสซื่อ ตรงไปตรงมา

สำหรับทริปลาวใต้ในตอนต่อไป หรือตอนที่ 7 จะพาไปเที่ยวตลาดดาวเรือง ตลาดซื้อขายสินค้าที่ใหญ่ที่สุดของลาวใต้ ที่เมืองปากเซ แขวงจำปาสัก เทียบกับบ้านเราก็คล้ายๆเมืองหาดใหญ่ที่เป็นศูนย์กลางการค้าขายของภาคใต้

ตลาดดาวเรืองมีความหลากหลายมากกว่าที่คิด และที่แน่ๆจะได้เห็นวิถีชีวิตของคนลาว ที่สะท้อนได้จากการเดินชมตลาด จะมีอะไรน่าสนใจหรือไม่ ต้องบอกว่ามีครับ...

ใครอยากเห็นสาวลาวเชื้อสายเวียดนาม ตอนที่ 7 มีภาพมาฝากครับ

พบกันใหม่ในลาวใต้ตอนที่ 7 (ตอนสุดท้าย) นะครับ จบเรื่องลาวใต้แล้วจะพาไปเที่ยวเมืองเว้ของเวียดนามใต้กันต่อ ไปดูสาวๆเวียดนามว่าจะสวยสู้สาวไทยได้หรือไม่ จีบยากหรือจีบง่ายผมจะมาเฉลยครับ





เว็บมาสเตอร์
โฟโต้ออนทัวร์
8 พฤษภาคม 2551




ดูภาพน้ำตกคอนพะเพ็งทางอากาศจากนาซ่า










.........................................................................................................................................................................



สนับสนุนการเดินทางโดย บอนด์สตรีททัวร์


บันทึกภาพด้วยกล้องดิจิตอล Sony P10





 
 
copyright © www.photoontour.com, All rights reserved : ภาพในเว็บไซต์ได้รับความคุ้มครองตามกฏหมายลิขสิทธิ์ : สนใจภาพ คลิก